คนเราต้องการมีความสุข ล้วนแสวงหาทุกทางเพื่อให้ตัวเองได้พบกับความสุข ไม่มีใครต้องการจมอยู่กับความทุกข์ แต่คนส่วนมากก็อาจยังมีความคิดที่ไม่ถูกต้องมากนักนั่นก็คือความสำเร็จนำมาซึ่งความสุข
สำหรับบันไดขั้นแรกของการเดินทางสู่ความสุขก็คือการเปลี่ยนแปลงความคิดใหม่ กับประโยคที่ว่า การประสบความสำเร็จนั้นคือสิ่งที่จะทำให้เรามีความสุขที่สุด เพราะประโยคนี้ไม่ใช่สิ่งที่เป็นจริงเสมอไป...
ขึ้นกับว่าความสำเร็จนั้นเป็นสิ่งที่ใจเราต้องการแต่แรกหรือไม่ เพราะสิ่งที่จะทำให้เรามีความสุขได้นั้นก็มีความต้องการของเราเป็นหลัก เช่นถ้าเราไม่ได้อยากเป็นนักเขียน ต่อให้เราโด่งดังในอาชีพนักเขียนมากมายแค่ไหน นั่นก็ไม่ใช่ความสุขของเราอยู่ดี เพราะในใจเรานั้นไม่ได้รักงานเขียนของเราเลย คือทำเพียงแค่ว่ามันเป็นแค่งาน งาน และงาน อาจจะจริงที่พองานเขียนเราโด่งดังแล้วเราก็อาจรู้สึกพึงพอใจ รู้สึกว่านี่แหละคือความสุขของเรา แต่แท้ที่จริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ อย่าลืมว่างานที่เราทำนั้นไม่ได้เริ่มต้นด้วยความสำเร็จเสมอไป งานมีวิธีการ ขั้นตอนอีกมากมายในการทำ กว่าจะได้ผลออกมา ตลอดระยะเวลาที่เราทำงานถ้าเราเกลียด ชิงชัง มันทุกขั้นตอน แต่กลับหลอกตัวเองว่าเรามีความสุขเมื่อเห็นผลลัพธ์ของงานออกมาแล้วได้รับการร่ำลือว่าประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายนั่นก็คงไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงสำหรับการทำงานนั้นเลย
บันไดขั้นที่สองของทางเดินของความสุขนั้นต่อมาจากขั้นแรก ก็คือเราต้องรักในงานที่เราทำ รักในงานนี่มีสองแบบ คือมีทัศนคติที่ดี ที่ชอบงานนั้นตั้งแต่แรก หรือพยายามที่จะรักงานนั้น ดูเหมือนอย่างแรกจะดีกว่าหากมองแค่ผิวเผิน แต่จริงๆแล้ว ต้องทำทั้งสองอย่างให้ได้นั่นแหละจึงจะดีที่สุด เพราะเมื่อเราคิดว่าเรารักงานนั้นแล้วแต่พอตอนลงมือทำงานนั้นมันอาจจะไม่ใช่รูปแบบงานที่เราคิดว่ามันจะเป็น และก็อาจจะมีอุปสรรคที่ท้าทายเราอยู่ด้านหน้า แค่ใจชอบเพียงคำว่างานอย่างเดียวมันก็คงน้อยเกินไป แต่เราต้องชอบ ชอบมันในทุกสิ่งทุกขั้นตอนที่เราได้ลงมือทำ ชอบไปโดยตลอด ไม่มีจุดสิ้นสุด และเมื่อเราได้ทำงานที่เราชอบที่สุดแล้ว เราก็จะพบทั้งความสุขและความสำเร็จ ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่ใช่อย่างเดียวกัน และความสุขนั้นก็ย่อมมีค่ามากกว่าความสำเร็จเสียด้วย
บันไดขั้นที่สามของความสุขนั้น ขอนำหลักทางธรรมะมาช่วย นั่นก็คือการเดินทางสายกลาง รู้ความสามารถและขีดจำกัดของตัวเอง อย่าฝืนทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ไม่อยากมีอยากเป็นในสิ่งที่ไกลเกินที่จะควรฝัน เราฝันได้ แต่ความฝันของเราต้องไม่ใช่ความเพ้อฝัน ชีวิตจึงจะพบกับความสุขโดยแท้...
เกี่ยวกับผู้เขียนบทความ: